ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
358
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
وى « 1 » بخورد هر بامدادى بدين مقدار يك هفته « 2 » باز « 2 » طريفل خرد به كار - دارد و من اينهمه ياذ كردم بسوء [ المزاج ] « 3 » معده و تكرار مىافتد و انكاه كسنى برورده بسركا سبس طعام و با طعام بخورد و « 4 » مصوص كبك كه بسركا و « 5 » كرفش بوذ و « 5 » سداب به كار دارذ و ناربا و تترى و آب غوره با شكّر و « 6 » بىشكر « 6 » به كار دارذ بخته و خام و بدانك هرج كنى از معالجت به اندازه بايذ كردن جه اكر مفرط بوذ زيان دارذ جنانك مقصّر زيان دارذ ناجار . و اكر سو المزاج سرد بوذ « 7 » علاج بخنديقون بايذ كردن و به شراب كهن و ترياق بزرك و معجون مثروديطوس و كوارش فلافلى و بدانك بطلان شهوت به همه بيماريها بذ بوذ و برفتن شكم و كندن شكم نشان مرك بوذ و او را علاج نبوذ و نشان اين اآن بوذ ( f . 284 ) كه « 8 » جيزى ارزو كند باز جن بجشذ كويذ « 9 » نيكو نيست و نخورذ و همين كويذ نيز و « 10 » آب آرزو نكند از بسيارى رطوبات « 11 » يا از حس نايافتن مر « 12 » طعم غذا را و اين را « 12 » علاج نبوذ « 13 » . فى سوء الهضم « 14 » آكاه باش كه هضم طعام انكاه « 15 » بوذ كه معده مر « 15 » طعام را بكوهر خويش كردانذ جن نتوانذ آن هضم تمام نبوذ و اين اسباب كى معده نتوانذ كردانيدن
--> ( 1 ) - ف : افزوده . به روزى ( 2 - 2 ) - ف : با ( 3 ) - از « ف » افزوده شد . م : مزاج ( 4 ) - ف : « و » ندارد ( 5 - 5 ) - ف : كرفس بوذ و سر كاو ( 6 - 6 ) - ف : ظ . از نىشكر . م : ندارد ( 7 ) - ف : افزوده . ناچار ( 8 ) - ف : افزوده . او را ( 10 - 9 ) - ف : نه نيكوست و بخورذ و همينكونه نيز بوذ يا ( 11 ) - ب ه : مزه طعام نيابد ( 12 - 12 ) - ف : نقصان غذا را و اين ( 13 ) - ب ه : تا نيكو بدانى ( 14 ) - ف : باب فى سو الهضم ( 15 - 15 ) - ف : باشذ كه معده .